Dbanie o ranę po cięciu cesarskim

Wstawanie z łóżka: Unikaj gwałtownego podnoszenia się „brzuszkiem” do góry. Zawsze obracaj się najpierw na bok, spuść nogi z łóżka i pomagaj sobie rękoma.
Podtrzymywanie rany: Podczas kaszlu, śmiechu czy wstawania przyciskaj delikatnie ranę dłonią lub poduszką – to zmniejsza napięcie i ból.
Aktywność: Spaceruj (nawet powoli ale staraj sie w pozycji wyprostowanej) – ruch przyspiesza gojenie i zapobiega zakrzepicy.

Mycie rany: Możesz brać prysznic (woda z mydłem o neutralnym pH spływająca po ciele jest całkowicie bezpieczna). Unikaj kierowania silnego strumienia wody bezpośrednio na świeżą ranę.
Środek do przemywania ran: Preparat ze środkiem dezynfekcyjnym i sulfaktantem np. Octenilin, Prontosan.
Suszenie: Po kąpieli osusz ranę bardzo delikatnie, przyciskając jednorazowy ręcznik papierowy (nie trzyj!). Rana najlepiej goi się na sucho.
Oddychanie skóry: Wybieraj wysokie, luźne majtki bawełniane lub siateczkowe, które kończą się powyżej linii cięcia i nie obcierają szwów.

Postępuj zgodnie z zaleceniami szpitala, położnej lub lekarza prowadzącego (opatrunek wodoodporny zdejmuje się zwykle po kilku dniach, a szwy lub klamry po 7–10 dniach).
Gdy szwy zostaną usunięte, a rana jest sucha i zasklepiona, zazwyczaj nie trzeba jej już niczym zasłaniać – pozwól jej oddychać.

Gdy rana całkowicie się zagoi (zwykle po około 3–4 tygodniach i po konsultacji z lekarzem lub fizjoterapeutą uroginekologicznym), warto rozpocząć mobilizację blizny.
Odpowiedni masaż zapobiega powstawaniu bolesnych zrostów wewnątrz powłok brzusznych i poprawia elastyczność skóry.

Gdy wokół rany pojawi się silne zaczerwienienie, obrzęk lub skóra stanie się gorąca w dotyku.
Gdy ból zamiast maleć, nagle się nasila lub staje się pulsujący.
Gdy z rany sączy się wydzielina ropna lub o nieprzyjemnym zapachu.
Gdy zauważysz, że brzegi rany zaczynają się rozchodzić.

🩺 Dbanie o ranę po cięciu cesarskim